خاموش کردن گوشی لزوماً به معنای قطع کامل ارتباط و غیرقابل ردیابی شدن آن نیست. در گوشی‌های هوشمند امروزی، مدارهای منبع تغذیه و تراشه‌های ارتباطی (Baseband) می‌توانند مستقل از سیستم‌عامل اصلی فعالیت کنند و حتی پس از خاموش شدن ظاهری دستگاه، سیگنال‌هایی را مخابره نمایند. علاوه بر این، بدافزارهای پیشرفته قادرند خاموش شدن گوشی را شبیه‌سازی کنند؛ در حالی که صفحه نمایش تاریک است و گوشی هیچ واکنشی نشان نمی‌دهد، میکروفون و موقعیت‌یاب همچنان فعال مانده و در حال ارسال اطلاعات هستند.
در حوزه امنیت دیجیتال، اصول و واقعیت‌هایی درباره ردیابی موبایل وجود دارد که بی‌توجهی به آن‌ها می‌تواند به قیمت نقض حریم خصوصی تمام شود.
۱. گوشی خاموش، مطلقاً غیرقابل ردیابی نیست
علاوه بر خطر «خاموشی جعلی» توسط بدافزارها، قابلیت‌هایی نظیر شبکه Find My در آیفون‌ها و گوشی‌های مدرن اندرویدی، از تراشه‌های بلوتوث کم‌مصرف (BLE) استفاده می‌کنند. این تراشه‌ها حتی در زمان خاموشیِ دستگاه، سیگنال‌های رمزنگاری‌شده‌ای ارسال می‌کنند که توسط دستگاه‌های اطراف دریافت و به سرورهای شرکت سازنده مخابره می‌شود تا آخرین موقعیت مکانی گوشی ثبت شود.
۲. خاموش کردن GPS برای پنهان ماندن موقعیت کافی نیست
غیرفعال کردن خدمات مکان‌یابی (Location Services) تنها دسترسی اپلیکیشن‌ها به مختصات ماهواره‌ای را مسدود می‌کند. اپراتورهای موبایل و نهادهای امنیتی همچنان می‌توانند با استفاده از تکنیک مثلث‌بندی دکل‌های مخابراتی (Cell Tower Triangulation) و همچنین اسکن شبکه‌های وای‌فای اطراف، موقعیت مکانی شما را با دقت بسیار بالایی تخمین بزنند.
۳. خروج سیم‌کارت، گوشی را در شبکه نامرئی نمی‌کند
حتی بدون سیم‌کارت، گوشی هوشمند برای امکان برقراری تماس‌های اضطراری دائم در حال جستجوی دکل‌های مخابراتی است. در این حالت، دستگاه شناسه یکتای سخت‌افزاری خود (IMEI) را به دکل‌ها ارسال می‌کند که به راحتی در شبکه قابل رهگیری است.
۴. حالت پرواز (Airplane Mode) تمام ارتباطات را به‌طور کامل مسدود نمی‌کند
فعال کردن حالت پرواز به طور پیش‌فرض فرستنده‌های رادیویی سیم‌کارت را خاموش می‌کند، اما وای‌فای و بلوتوث می‌توانند در همین حالت مجدداً روشن شوند. بسیاری از اپلیکیشن‌ها می‌توانند داده‌های مکانی را در حالت آفلاین جمع‌آوری کرده و به محض اتصال مجدد دستگاه به اینترنت، آن‌ها را به سرورهای خود بفرستند.
۵. استفاده از VPN مانع از ردیابی فیزیکی نمی‌شود
شبکه‌های خصوصی مجازی (VPN) تنها آدرس IP اینترنتی شما را تغییر داده و ترافیک وب را رمزنگاری می‌کنند. آن‌ها هیچ تأثیری بر GPS سخت‌افزاری، سیگنال‌های دکل مخابراتی و ردیابی فیزیکی از طریق مک‌آدرس (MAC Address) شبکه‌های وای‌فای و بلوتوث اطراف ندارند.
۶. ردیابی و مکان‌یابی تنها در انحصار نهادهای امنیتی نیست
امروزه بزرگ‌ترین ردیاب‌ها، اپلیکیشن‌های روزمره (مانند برنامه‌های وضعیت آب‌وهوا، بازی‌ها و شبکه‌های اجتماعی) و دلالان داده (Data Brokers) هستند. این شرکت‌ها داده‌های مکانی شما را جمع‌آوری کرده و می‌فروشند. نهادهای اطلاعاتی نیز در بسیاری از مواقع به جای هک کردن، این داده‌های مکانی را مستقیماً از دلالان داده خریداری می‌کنند.
۷. بازگشت به تنظیمات کارخانه (Factory Reset) لزوماً تمام ردیاب‌ها را پاک نمی‌کند
اگرچه این کار اپلیکیشن‌ها و بدافزارهای معمولی را حذف می‌کند، اما جاسوس‌افزارهای پیشرفته حکومتی (مانند پگاسوس) یا بدافزارهایی که در سطح فِرم‌ور (Firmware) سیستم‌عامل نفوذ کرده‌اند، با بازگشت به تنظیمات کارخانه از بین نمی‌روند و پس از راه‌اندازی مجدد، به جاسوسی و ردیابی ادامه می‌دهند.
برای کنشگران و افرادی که در شرایط حساس امنیتی قرار دارند، اعتماد به دکمه‌های نرم‌افزاری برای قطع ارتباط یک خطای استراتژیک است. تنها راه‌های تضمین‌شده برای عدم ردیابی فیزیکی یک گوشی هوشمند، قرار دادن دستگاه در کیف‌های مسدودکننده امواج (Faraday Bags) یا رها کردن فیزیکی دستگاه در یک مکان امن پیش از تردد در مسیرهای حساس است.
